ज्ञानको रूख
हजारौं वर्ष बाँचेको ज्ञानको रूखलाई पनि एउटा इच्छा थियो।
'कोही मेरो छेउमा बसिदिए हुन्थ्यो...'
रूखले कुर्यो। आफ्नो परिवार बन्ने कोही कसैलाई।
र त्यसै गरी, हामी परिवार भयौं
Halme को ज्ञान
Halme हरेक रात रूखसँग बोल्थिन्।
'परिवार भइदिए कति राम्रो हुन्थ्यो।'
रूखले जवाफ दियो। 'कुर, चाँडै आउनेछ।'
Halme हाँसिन्। 'हुन्छ, कुर्छु। जीवनभर भए पनि।'
साहसी Didi
शत्रुहरूबाट भागेर आएकी सानी राजकुमारी, Didi.
ढलेकी उनलाई Halme ले हात बढाइन्।
'घर जान मन छ?' '...छैन।'
'त्यसो भए अबदेखि यही तिम्रो घर।'
न्यानो Banggu
आँधीबेहरीको रातमा, बेलुनमा झुन्डिएर उडेर आएको बालक।
'आमाले... बेलुन कसिलो गरी पक्र भन्नुभयो।'
Halme ले त्यो बालकलाई काखमा लिइन्।
'राम्रोसँग पक्रेको नानी। अब Halme ले तिमीलाई भेट्टाइहाल्यो।'
जिज्ञासु Bobo
ढोकाअगाडि राखिएको डालोभित्रबाट आएको आवाज। 'मम्! मम्!'
नाम थाहा छैन, आमाबाबु थाहा छैन, तर एक कुरा पक्का छ।
Bobo हाँस्यो भने वरिपरि साना ताराहरू चम्किन्छन्!
विशेष बीउ, Ppuri
टुसा नपलाएकाले फाल्दिएको बीउ।
तर परिवारको मायाले ब्युँझियो।
'मैले रूख बन्न सकिन। तर त्यसभन्दा राम्रो कुरा पाएँ।
त्यही हो परिवार!'
मनले जोडिएको परिवार
राज्यबाट, आकाशबाट, डालोबाट, माटोबाट...
फरक-फरक ठाउँबाट आयौं, तर अब हामी एक परिवार।
'हामी फरक छौं, तर सँगै भए पूर्ण हुन्छौं।'
र त्यसै गरी, हामी परिवार भयौं
कथा अझै सकिएको छैन।
नयाँ परिवार, नयाँ साहस कुरिरहेको छ।
कुरिरहेका छौं ...
सबै नायक हुन्, सबै परिवार हुन्।
हाम्रो परिवार बन्छौ?
हाम्रो कथा जारी रहन्छ....
सँगै बनाऔं
WAGZAK परिवारसँग
